Vroeg uit de veren... op zoek naar Joos d'Hooghe!

3 ooggetuigenverslagen over onze dauwtrip op 7 november 2009

Bij het ochtendkrieken daagden 14 KWB-moedigen gepakt en gelaarsd op aan de St. Annakerk om te dauwtrippen onder de deskundige leiding van een natuurgids. Dit vroege uur bleek voor sommigen een te grote hinderpaal om de warme bedsponde te verlaten en zij daagden dan ook niet op...

Kwart na zes betraden wij met gedempte tred het natuurgebied 'Onegem'. Even later gaf de gids, onder de roep van mannetje bosuil, de eerste uitleg over het compartimenteren van dit gebied waardoor de zoogdieren er zich veiliger voelen en uiteraard meer op hun gemak zijn om te sexen...
Baziel, de bunzing met ingeplante chip, heeft dan ook al 5 lokaties om in de broedtijd zijn voortplantings-plicht te vervullen. Hij leeft er in peis en vree met de vos, een geïmmigreerde ree, een leger hazen en konijnen en een kudde koeien die duidelijk wisten waar het beste gras te kauwen viel.

De volle maan zorgde ervoor dat wij relatief veel konden zien maar spoedig brak het daglicht door en de zon verwarmde onze niet zo koude lichamen op. Opvallend toch hoe vlug die overgang van duister naar licht verliep.

Bij de poel vertelde de gids over de zeldzame eenbes en orchideeën die specifiek zijn voor dit natuurgebied maar ook over de 4 salamandersoorten die hier beschermd zouden moeten leven. De overgebleven pluimen van een vogel deed onze gids besluiten dat de sperwer zijn knorrende maag het zwijgen had kunnen opleggen.

Door de zompige turfputten (waar het veenlijk van Joost d'Hooghe ook gevonden werd) stapten wij haastig, kwestie van Joost niet te voortijdig te vervoegen in het hiernamaals, naar onze auto's terug, ondertussen kijkend naar reuzepaddestoelen (één paddestoel is goed voor een grote omelet).

Bij warme koffie, chocomelk en het beloofde assortiment koffiekoeken werd er nagepraat over de voorbije twee uren. Over één zaak waren wij het eens: door vroeg op te staan hebben wij allemaal een weekend dat langer duurt. Joepie!

Verslaggever van dienst: Benno

Fotograaf van dienst: Mario

Impressies van een ochtendvroege Aalsterse wandeling...

Als lid van de KWB van Aalst moet je soms goed kunnen wandelen.  Aan de Molenbeek die van de richting Lede komt, ligt het gebied Honegem (meestal Onegem genoemd).  Dit oude veengebied, waar de omwonenden in vroegere tijden turf kwamen steken, is een ware revelatie, zeker voor een stadsmus.  

De gids voerde ons kordaat doorheen het nachtelijke duister over een landweg.  Wij konden niet anders dan hem volgen en vertrouwen op zijn kennis om niet in een moerasje weg te zinken.  Verscheidene geluiden van vogels doorbraken de stilte.  De gids van Natuurpunt wist ons te boeien met zijn interessante verhalen.  Eerst ging het over de koeien die wij zouden kunnen tegenkomen.  Nadien probeerden wij over een dijkje langsheen een drassige weide te komen.  Bij de veenputten werden ons verhalen over verdwenen mensen opgedist.  Niet enkel een Joost d’Hooghe zou in de diepte van het veen gezonken zijn, maar ook enkele Duitse soldaten tijdens de laatste wereldoorlog.  De putten lagen er momenteel droog bij.  De veengrond leek eerder op een verende kurkvloer dan op een zuigende massa.  

Na de wandeling werden enkele lekkere boterkoeken verorberd en warme koffie gedronken. 

Het was weer eens goed ! Dank u KWB Aalst !

Verslaggever van dienst: Claude Provost

Dauwtrip Honegem...

Zaterdag 7 november 2009 zijn een 14-tal KWB-leden toch wel heel vroeg uit de veren. De reden? Zij willen tijdens een dauwtrip kennismaken met het beschermde natuurschoon in het gebied Honegem.

Aan Sint-Annakerk wordt er verzameld en onder leiding van de gids, Peter d'Hondt, medeconservator van het gebied, rijden we naar de startplaats. De weergoden zijn met ons: er is geen regen en weinig bewolking zodat de maan ons voldoende licht geeft op de modderige paden. De gids opent de afsluitingsdraad van de weide en we staan binnen in een puur natuurgebied.

Tijdens onze wandeltocht krijgen we deskundige uitleg over de evolutie vanaf de aankoop van het eerste perceeltje in 1992 tot de huidige 40 hectare. We vernemen dat het landschap stilaan evolueerde van een open landschap naar een kleinschalig open landschap. Het landschap met zijn bomenrijen en struiken biedt een veilige plaats voor de dieren. Wanneer de wandelaars op de paden blijven kunnen de dieren zich schuil houden in het struikgewas en voelen ze zich niet bedreigd.

We vernamen heel wat over de beschermde flora en fauna: welke zeldzame plantjes er groeien, welke zwammen we kunnen eten, de naam van de uilensoorten die we kunnen horen, de 4 watersalamanders die zeer zeldzaam zijn en beschermd worden, de fazant die in de bomen slaapt.......

Heel amusant was het verhaal over hun vriend Baziel, de bunzing, die zijn privacy prijsgeeft via zijn ingebouwde chip. Baziel leert de natuurvorsers veel over zijn territorium, oa. zijn slaapplaatsen en waar hij op zoek gaat naar een vrouwtje. Zijn hele doen en laten wordt geregistreerd.


We kregen ook heel wat uitleg over de samenwerking tussen de veekwekers en Natuurpunt. Een degelijke samenwerking met duidelijke afspraken houdt het natuurgebied in stand. Zo weten we nu dat er door de rijke natuur zeer veel fazanten voorkomen. Deze fazanten zijn de vijand van de salamanders, vandaar dat er hier op fazanten mag gejaagd worden. De vos daarentegen mag ongestoord door de Honegem lopen.

 

De Honegem heeft ook een economische waarde. Rond een oude turfput werd door Natuurpunt een dijk aangelegd. Dit ingedijkte gebied vangt in de winter of bij veel neerslag het water van de Molenbeek op. Daardoor zijn er geen huizen meer die met wateroverlast te kampen krijgen. De verzekeringskosten die hiermee uitgespaard worden zijn moeilijk te becijferen.

 

Na ongeveer een tocht van 2 uur  komen we aan onze startplaats uit. We hebben genoten van het maanlicht, de dageraad, de stilte en de boeiende verhalen van onze gids. We vormden een toffe groep die veel bijgeleerd heeft, we appreciëren de inzet van Natuurpunt. We stapten tevreden maar met 1 probleem naar de auto's: we hebben de geheimzinnige dood van Joos d'Hooghe, die in de turfput verdronken was, niet kunnen oplossen.

 

Na al die natuur smaakten de aangeboden koffiekoeken met koffie of warme chocolademelk heerlijk. In een gezellige sfeer werd er nog een hele tijd nagepraat over onze natuurobservatie.

 

We mogen terecht besluiten: “ja het was een geslaagde dauwtrip!”

Verslaggever van dienst: Myriam Adriaens