20 miljoen stappen in de goede richting

 ACW wandeling: zondag 19 april 2009

In onze samenleving is met vakantie gaan en reizen de laatste decennia als het ware een burgerrecht geworden. Ook personen met een chronische ziekte, een fysische of psychische handicap of met geringe financiële middelen wensen van dit ‘recht op vakantie’ gebruik te maken. Om dit ‘recht op vakantie’ te verkrijgen, organiseerden ACW Aalst, Pasar en Ziekenzorg CM een wandelactie. Uiteraard deed ook KWB Sint-Martinus mee.

Met stappenteller in de hand verzamelden de KWB-leden van Sint-Martinus rond 14u00 aan de achterzijde van de Sint-Pauluskerk voor een boeiende wandelnamiddag doorheen de meest landelijke omgeving van Aalst. Er was keuze tussen een korte wandeling van 3 kilometer en een ietwat langere tocht van 7 kilometer. Uit veiligheidsoverwegingen (zowel op het gebied van het weer als ter voorkoming van blaren, eksterogen en andere voetongemakken) werd voor de drie kilometer gekozen.


De eerste halte was het domein Levensvreugde. Hier is een internaat, een MPI, een school voor Buitengewoon Lager en Secundair Onderwijs, een revalidatiecentrum, … voor kinderen met ontwikkelingsstoornissen gevestigd. We werden er vriendelijk opgewacht door enkele medewerkers van Ziekenzorg CM, die ons verrasten met een appel, een doosje pleisters (tegen de blaren, je weet wel) en een heel lekker snoepje. We kregen ook een beetje uitleg over hun aanbod voor chronisch zieken en mochten een petitie ondertekenen voor hogere invaliditeitsuitkeringen.

 

 

Tweede halte: het Geografisch Middelpunt van Groot-Aalst. Voor velen een eerste kennismaking met dit monument (een idee van Frans Wauters), gelegen midden in het groen. We zagen er nog meer groen, want ook het ACW had er een standje opgesteld. Tijd voor een beetje uitleg over loopbaanonderbreking, interimarbeid en nog zoveel meer.

Na het zoeken en gebruik maken van enkele wegeltjes en doodlopende straatjes kwamen we tenslotte aan bij het rusthuis ‘Ten Rozen’ om iets te doen wat je normaal niet doet in de buurt van een RVT, namelijk jenever drinken. Daar had het KWB-bestuur voor gezorgd, want zij stonden daar met een standje. Zij verbroederden en verzusterden er ook met de KAV-vrouwen.

 

Een beetje moe (van de wandeling) maar wel voldaan (van de uitleg en de jenever), bereikten we de eindstreep. We hadden er volgens onze stappenteller 3,238 kilometer opzitten, maar de pleisters van Ziekenzorg hebben we gelukkig niet nodig gehad.

 

 

Verslaggever van dienst: Mario