Joost mag het weten!

 Verslag van de stand-up comedy avond met Joost Van Hyfte


Zaterdagavond 7 februari 2009. Zo'n 150 mensen troepten samen in zaal Patronaat in Mere. Ze waren ingegaan op de gezamenlijke uitnodiging van de KWB kernen van Mere, Erpe, Aalst Heilig-Hart en Aalst Sint-Martinus voor een stand-up comedy avond. Gast van de avond was Joost Van Hyfte.

De klok van 20u00 naderde en iedereen werd stilaan wat zenuwachtig. Wat zou dat geven, zo'n jong geweld op dat podium? Sommigen hadden hem op TV aan het werk gezien in Comedy Casino Cup, maar de meesten wisten niet wat te verwachten...

Na een korte introductie door Ine van het verbond, was het de beurt aan Joost.

Vol enthousiasme vloog hij er in, en al snel had hij de zaal op zijn hand. Hij schuwde geen moeilijke onderwerpen, al probeerde hij toch niemand persoonlijk te raken. De mensen op de eerste twee rijen hadden echter al snel door dat zij die avond kop van jut waren.

Zo was er die hard-rocker, die Zelzate (de thuishaven van Joost) ongetwijfeld moest kennen van zijn ritjes naar Terneuzen om zich daar te gaan bevoorraden...

Of Greet en Geert, die al snel advies kregen over hoe het er over een paar jaar aan toe zou gaan, indien ze zouden beslissen om bij elkaar te blijven...

En Siebren (of volgens Joost: 'Kzie Bruin') zou die avond heel wat uitleg moeten vragen aan zijn ouders, over wat al die moeilijke woorden toch wel betekenden... Bovendien zouden ze het knap lastig krijgen om hem die Playstation 3 nog uit zijn hoofd te praten...

En Joke moest, als enige Nederlandse in de zaal, aanhoren hoe haar landgenoten zich schaamteloos misdroegen in het restaurant dat Joost jarenlang in Zelzate uitbaatte. Want wie durft er nu vragen naar een Heineken, als je een schitterend wijntje uit het Aldi-gebergte kan krijgen?

En waarom zie je overal alleen bordjes met 'Zachte Berm' staan? Omdat ze de bordjes met 'Harde Berm' niet in de grond geklopt krijgen...

Zo ging Joost meer dan een uur aan razend tempo door. Uiteindelijk sloot hij af, om nadien te kunnen genieten van een daverend applaus en een tractatie met een lokaal (huis)gebrouwen biertje.

Hoewel het optreden erop zat, was het voor de meeste mensen nog niet het einde van de avond. De zaal werd snel herschikt met enkele tafels en stoelen, en bij het flakkerende kaarslicht van een hoop theelichtjes werd er door velen tussen pot en pint nog lang gezellig nagepraat.